Veel ouders die op zoek zijn naar hulp bij het slapen van hun baby stellen deze vraag vroeg of laat:
“Kan ik mijn baby slaaptrainen zonder huilen?”
En eerlijk? Ik snap die wens volledig.
Als ouder wil je niets liever dan dat je kindje zich veilig voelt. Dat het niet hoeft te huilen. Dat je geen schuldgevoel krijgt bij de gedachte aan slaaptraining. En ik begrijp ook heel goed waarom sommige kinderslaapcoaches beloven:
“Wij leren jouw kindje slapen zonder huilen.”
Maar ik wil graag iets eerlijks zeggen over slaaptraining zonder huilen. Zonder oordeel. Gewoon zoals het is.
Huilen is communicatie, geen falen
Een baby kan nog niet praten. Een baby kan niet uitleggen: “Dit is nieuw”, “Dit voelt anders” of “Ik weet niet hoe dit moet”. Wat een baby wél kan? Huilen. Dat is zijn manier van communiceren.
Wanneer je je kindje iets nieuws leert (en zelfstandig in slaap vallen ís een nieuwe vaardigheid) dan kan daar emotie bij komen. Dat betekent niet dat er paniek is. Of stress. Of dat het slecht voor je kindje is.
Er zit een groot verschil tussen:
-
kort huilen mét nabijheid en troost
-
en langdurig, paniekerig, ongezien huilen
Die twee worden online vaak op één hoop gegooid. Dat is zonde, en niet terecht.
Bestaat slaaptraining zonder huilen echt?
Hoe liefdevol en zorgvuldig ik ook werk: ik kan niet garanderen dat een baby niet huilt.
Niet omdat ouders iets verkeerd doen. Niet omdat slaaptraining “hard” is. Maar omdat je je kindje iets anders leert dan wat het gewend is. En verandering roept (soms) emotie op.
Die belofte ‘slaaptraining zonder huilen’ wordt vaak gedaan vanuit marketing, omdat ouders hier (logisch) gevoelig voor zijn. Maar het is geen belofte die je als professional écht kunt waarmaken.
Wat je wél kunt doen? Huilen minimaliseren. En daar zit een wereld van verschil.
Waarom “zo snel mogelijk oplossen” zo logisch voelt (maar soms tegenwerkt)
Ik herken het zó goed, ook van mezelf als jonge moeder 7 jaar geleden. Je baby huilt → jij staat meteen naast het bed.
Speentje erin. Wiegen. Borst. Troosten. Alles om het maar snel op te lossen.
Dat doen we:
-
allereerst uit liefde voor ons kind
-
maar ook (eerlijk) omdat we zelf zo moe zijn en weer willen slapen
En in de eerste maanden, hoor dat er helemaal bij. Logisch. Maar als een kindje ouder wordt en steeds afhankelijk blijft van die hulp om in slaap te vallen, ontstaat er iets anders:
-
hij kan niet zelfstandig inslapen
-
hij wordt ’s nachts vaker wakker
-
hij huilt, omdat hij jou nodig heeft om weer te slapen
Niet omdat hij iets “wil”, maar omdat hij iets nog niet kan.
Wat slaaptraining vanaf ± 5 maanden wél is (en wat niet)
Slaaptraining is geen:
-
je kindje negeren
-
laten huilen tot hij uitgeput is
-
keihard zijn
-
“even doorbijten” zonder afstemming
Wat goede slaapcoaching wel is:
-
je kindje op een liefdevolle manier de ruimte geven
-
hem een vaardigheid aanleren die hij neurologisch aankan
-
nabij blijven, troosten, begeleiden
-
maar niet alles meer vóór hem oplossen
Dat is een nuance die vaak ontbreekt.
Waarom alles vóór slaaptraining moet kloppen
Wat ik altijd als eerste doe, nog vóór we aan zelfstandig inslapen werken, is kijken naar het totaalplaatje:
-
klopt het dagritme?
-
is de slaapdruk goed opgebouwd?
-
is er geen structurele oververmoeidheid?
-
past de bedtijd bij de leeftijd?
-
is de slaapomgeving rustig en voorspelbaar?
Als die basis niet klopt, dan wordt elke vorm van slaaptraining:
-
moeilijker
-
emotioneler
-
en huileriger dan nodig
Door eerst alles goed neer te zetten, wordt het leren inslapen vaak verrassend snel en rustig.
Dát is hoe je tranen minimaliseert. Niet door te beloven dat ze er niet zijn.
Wat ik wél beloof over slaaptraining zonder huilen (en wat niet)
❌ Ik beloof niet dat je kindje niet zal huilen.
✅ Ik beloof wél:
-
een aanpak die past bij jullie gezin
-
zo min mogelijk tranen
-
liefdevolle begeleiding
-
afstemming op jouw kind
-
geen standaard schema’s
-
en eerlijkheid
Soms is één avond genoeg. Soms duurt het een paar dagen. Soms wat langer. Daarom zijn mijn trajecten met 2 weken begeleiding.
Maar bijna altijd zie ik dit: als het kwartje valt, is het écht klaar.
En dat geeft rust. Voor je kind. En voor jou.
